A prawda jest bardziej złożona — i jednocześnie dużo bardziej wspierająca.

Autosabotaż – co to jest i jak działa?

Autosabotaż to nieświadome działanie, które prowadzi do blokowania własnych celów, relacji lub rozwoju — mimo że świadomie chcesz czegoś innego.
To, co nazywamy autosabotażem, rzadko jest przypadkiem. To raczej powtarzalny mechanizm, który działa poza naszą pełną świadomością.
Możesz rozumieć swoje zachowanie, analizować je, a mimo to… wciąż robić to samo.
To dlatego, że wiele naszych reakcji nie wynika z tego, co wiemy, ale z tego, co jest w nas głęboko zapisane — w przekonaniach, doświadczeniach i emocjach, które kiedyś miały sens.

Dlaczego sabotuję swoje życie? Najczęstsze przyczyny

U podstaw autosabotażu bardzo często leżą negatywne przekonania, które powstały dużo wcześniej, niż myślisz.

Na przykład:
„nie zasługuję na coś dobrego”
„jeśli będę szczęśliwy/a, to zaraz to stracę”
„bliskość jest niebezpieczna”
„muszę się starać, żeby być wystarczający/a”

Te przekonania nie zawsze są świadome. Często nie są nawet logiczne.
Ale są silne, bo zostały ukształtowane w konkretnych doświadczeniach — w relacjach, w dzieciństwie, w momentach, które były dla Ciebie ważne.

I co najważniejsze — one miały Cię chronić.

Negatywne przekonania – jak wpływają na Twoje decyzje

Problem polega na tym, że to, co kiedyś było formą adaptacji, dziś może blokować Twój rozwój.

Jeśli kiedyś bliskość wiązała się z bólem, możesz nieświadomie ją odrzucać — nawet jeśli dziś jej potrzebujesz.
Jeśli nauczyłeś/aś się, że „lepiej nie ryzykować”, możesz wycofywać się wtedy, gdy pojawia się szansa.

To nie jest brak motywacji.
To jest wewnętrzny system bezpieczeństwa, który działa — tylko nieaktualnie.

Wiele osób zadaje sobie pytanie: dlaczego sabotuję swoje życie, skoro tak bardzo chcę zmiany. Odpowiedź często znajduje się właśnie na poziomie tych ukrytych mechanizmów.

„Wiem, ale dalej robię to samo” – dlaczego sama świadomość nie wystarcza

Wiele osób trafia w takie miejsce: rozumie swoje schematy, czyta, analizuje, pracuje nad sobą — a mimo to zmiana nie przychodzi.

To moment, w którym widać wyraźnie różnicę między:
poziomem świadomym – tym, co rozumiesz
a poziomem głębszym – tym, co automatycznie kieruje Twoimi reakcjami

I właśnie dlatego sama świadomość często nie wystarcza, aby zatrzymać autosabotaż.

Jak przestać sabotować siebie? Co naprawdę pomaga

Realna zmiana zaczyna się wtedy, gdy docierasz do źródła — nie tylko do myśli, ale do tego, co je tworzy.

To może oznaczać:
pracę z przekonaniami, które działają w tle
rozpoznanie schematów, które się powtarzają
dotarcie do doświadczeń, które je ukształtowały
zmianę reakcji na poziomie emocji i ciała, nie tylko analizy

To proces, który wymaga czasu, uważności i często wsparcia.
Ale to właśnie tam pojawia się przestrzeń na coś nowego.

To nie jest Twoja wina

Jeśli widzisz w tym siebie, to nie znaczy, że coś z Tobą nie tak.
To znaczy, że pewna część Ciebie nadal próbuje Cię chronić — tylko w sposób, który już Ci nie służy.

Zrozumienie tego to pierwszy krok.
Kolejny to decyzja, czy chcesz zostać w tym, co znane, czy zacząć tworzyć coś innego.

Jeśli czujesz, że jesteś w takim miejscu — warto przyjrzeć się temu głębiej. Dlatego umów się na sesję. 

Przeczytaj także:

Terapia holistyczna czy warto łączyć różne podejścia?
Praca własna, psychoterapia, a może jedno i drugie? Czy warto połączyć samopoznanie z profesjonalnym wsparciem?
Terapia schematów i behawioralno-poznawcza: nowoczesne metody leczenia w psychoterapii

Artykuł Dlaczego sabotujesz własne szczęście? Autosabotaż i ukryte przekonania, które blokują zmianę. pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Czym są schematy relacyjne?

Schematy relacyjne to utrwalone, często nieuświadomione wzorce, które wpływają na to:

• kogo uznajemy za atrakcyjnego
• jak interpretujemy zachowania innych
• jak reagujemy w bliskości

Powstają najczęściej w wyniku wczesnych doświadczeń, a z czasem zaczynają działać automatycznie. Powstają one zarówno w toku naszych własnych doświadczeń jak też obserwacji naszych bliskich zwłaszcza mamy i taty.  Dlatego możemy  jednocześnie świadomie chcieć zdrowej relacji, a nieświadomie wybierać osoby, które nie są w stanie jej stworzyć. I nasz problem dlaczego przyciągam niewłaściwych partnerów nadal istnieje. 

Dlaczego wybieram niewłaściwych partnerów?

Istnieje kilka najczęstszych mechanizmów, które za tym stoją:

Przyciąganie tego, co znane

Psychika często wybiera to, co jest znajome, nawet jeśli było trudne.  Relacje przypominające wcześniejsze doświadczenia mogą wydawać się bardziej „naturalne”, nawet jeśli nie są dla nas dobre. Co więcej bardzo często odrzucamy co nie jest nam znane. Wówczas traktujemy taką sytuację czy też osobę jako nieciekawą, nieatrakcyjną. Z jakiegoś powodu czujemy niechęć do takiej relacji, mówimy wówczas, ze nam nie odpowiada. Niektórzy nazywają to brakiem chemii w relacji. 

Próba naprawienia przeszłości

Niektóre relacje są nieświadomą próbą:

• uzyskania akceptacji
• bycia zauważonym
• „naprawienia” wcześniejszych doświadczeń

Dlaczego przyciągam niewłaściwych partnerów, bo angażuję się w relacje, które odtwarzają znany schemat.

Styl przywiązania

Sposób, w jaki budujemy więzi, ma ogromny wpływ na nasze wybory. Do najczęściej spotykanych, sposobów budowania więzi które są przyczyną naszych kłopotów należą:

• styl lękowy – silna potrzeba bliskości i obawa przed odrzuceniem
• styl unikający – trudność w zaangażowaniu i utrzymaniu bliskości

Te wzorce często prowadzą do relacji, które są niestabilne lub niesatysfakcjonujące.

Trudność w rozpoznawaniu własnych potrzeb

Jeżeli trudno jest określić:

• czego naprawdę potrzebuję
• gdzie są moje granice

łatwo wejść w relacje, które nie są dla nas odpowiednie.

Jak rozpoznać, że to schemat?

Warto zwrócić uwagę na powtarzalność:

• podobny typ partnerów
• podobne emocje (np. poczucie odrzucenia, niedocenienia)
• podobny przebieg relacji ( np. najpierw intensywnie, a potem wycofanie)
• trudność w zmianie mimo świadomych decyzji

Jeżeli pojawia się poczucie: „znowu jestem w tym samym miejscu”, to często sygnał działania schematu.

Czy można przerwać ten schemat?

Tak, jednak zmiana rzadko polega tylko na decyzji „od teraz wybieram inaczej”.

Wymaga:

• zrozumienia własnych mechanizmów
• rozpoznania emocji i potrzeb
• zmiany sposobu reagowania w relacjach

To proces, który wymaga czasu i uważności.

Jak terapia pomaga zmienić wzorce relacyjne?

Psychoterapia daje przestrzeń do:

• zrozumienia, skąd biorą się określone wybory
• rozpoznania własnych schematów
• budowania większej świadomości w relacjach
• uczenia się nowych sposobów bycia w bliskości

Relacja terapeutyczna sama w sobie staje się miejscem, w którym można doświadczać czegoś innego niż dotychczas. Coraz więcej osób decyduje się na wsparcie specjalisty, jakim jest psychoterapeuta w Poznaniu, aby lepiej zrozumieć swoje wzorce i wprowadzić realną zmianę w relacjach.

Kiedy warto rozważyć terapię?

Warto się nad tym zatrzymać, jeśli:

• relacje przynoszą więcej cierpienia niż satysfakcji
• pojawia się poczucie powtarzalności
• trudno stworzyć stabilną, bezpieczną więź
• masz wrażenie, że „mimo starań nic się nie zmienia”

To nie jest kwestia pecha.
To sygnał, że działają mechanizmy, które można zrozumieć i zmienić.

W takiej sytuacji dobry psychoterapeuta w Poznaniu może pomóc nie tylko zrozumieć źródła trudności, ale również stopniowo budować bardziej satysfakcjonujące i bezpieczne relacje.

Podsumowanie

Powtarzające się trudności w relacjach mają swoje psychologiczne przyczyny.
Ich zrozumienie jest pierwszym krokiem do zmiany.

Świadomość własnych schematów pozwala budować relacje bardziej adekwatne, bezpieczne i satysfakcjonujące.

Szukasz wsparcia?

Jeżeli rozpoznajesz u siebie powtarzające się schematy w relacjach i chcesz je lepiej zrozumieć, konsultacja psychoterapeutyczna może być pierwszym krokiem.

To przestrzeń, w której możesz przyjrzeć się swoim doświadczeniom i zacząć budować relacje w bardziej świadomy sposób.

Przeczytaj także:

Dlaczego nie potrafię odejść z toksycznej relacji?
Jak style przywiązania wpływają na nasze relacje w dorosłym życiu?
Strategie radzenia sobie z zaniedbaniem emocjonalnym i jego konsekwencje.

Artykuł Dlaczego przyciągam niewłaściwych partnerów? Psychologiczne mechanizmy relacji. pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Zmęczenie jest naturalną reakcją organizmu na wysiłek i przeciążenie. Dlatego w swojej istocie pełni funkcję regulacyjną – informuje, że potrzebujemy odpoczynku.  Wypalenie zawodowe ma inny charakter. To proces psychiczny, który rozwija się stopniowo i prowadzi do wyczerpania emocjonalnego, dystansu wobec pracy oraz obniżonego poczucia skuteczności. W praktyce gabinetowej bardzo często spotykam osoby, które przez długi czas interpretują swoje objawy jako „zwykłe zmęczenie”, podczas gdy organizm i psychika sygnalizują już znacznie głębsze przeciążenie.

Różnica między zmęczeniem a wypaleniem zawodowym

Zmęczenie:

• pojawia się po okresie intensywnego wysiłku
• ustępuje po odpoczynku
• nie wpływa istotnie na poczucie własnej wartości
• nie zmienia trwale stosunku do pracy i ludzi

Wypalenie zawodowe:

• utrzymuje się tygodniami lub miesiącami
• nie ustępuje mimo odpoczynku
• wiąże się z poczuciem pustki lub przeciążenia
• prowadzi do zmiany sposobu myślenia o pracy, sobie i innych

Z tego powodu kluczowa różnica polega na tym, że wypalenie nie regeneruje się samo poprzez odpoczynek.

Objawy wypalenia zawodowego

Wypalenie obejmuje kilka obszarów funkcjonowania. Nie tylko emocjonalny, ale także  poznawczy, fizyczny, a nawet relacyjny.

Emocjonalne wypalenia zawodowego

W szczególności są to: 

• przewlekłe poczucie zmęczenia psychicznego
• obniżenie zaangażowania
• drażliwość lub napięcie
• poczucie pustki, braku sensu

Fizyczne

• chroniczne zmęczenie mimo snu
• trudności ze snem (wybudzanie, płytki sen)
• napięcia w ciele, bóle głowy
• obniżona odporność

Poznawcze

• trudności z koncentracją
• spadek efektywności
• poczucie „gorszego funkcjonowania niż kiedyś”

W relacjach

• wycofanie z kontaktów
• skrócona cierpliwość wobec innych
• unikanie rozmów o pracy
• narastający dystans emocjonalny

Test na wypalenie zawodowe – sprawdź, gdzie jesteś

Poniższe pytania mogą pomóc wstępnie ocenić sytuację:

• Czy odczuwam zmęczenie, które nie mija mimo odpoczynku?
• Czy coraz częściej pojawia się myśl „mam dość”?
• Czy tracę satysfakcję z rzeczy, które wcześniej były dla mnie ważne?
• Czy mam poczucie działania „na autopilocie”?
• Czy zauważam u siebie większy dystans lub obojętność wobec ludzi?

Jeżeli większość odpowiedzi brzmi „tak”, warto potraktować to jako sygnał do zatrzymania się i refleksji.

Dlaczego wypalenie zawodowe rozwija się tak długo niezauważone?

Wypalenie najczęściej dotyka osób:

• odpowiedzialnych
• zaangażowanych
• o wysokich standardach wobec siebie

To osoby, które potrafią funkcjonować długo mimo przeciążenia, często kosztem własnych potrzeb.

Z perspektywy psychologicznej wypalenie bywa związane z:

• trudnością w stawianiu granic
• nadmiernym poczuciem odpowiedzialności
• perfekcjonizmem
• potrzebą kontroli

Dlatego jego źródło rzadko leży wyłącznie w pracy – częściej jest efektem utrwalonych wzorców funkcjonowania.

Czy wypalenie zawodowe można zatrzymać samodzielnie?

Na wczesnym etapie pomocne mogą być:

• świadome wprowadzenie odpoczynku
• ograniczenie przeciążenia
• większa uważność na potrzeby ciała i emocji

Jednak w bardziej zaawansowanym stanie często okazuje się to niewystarczające.

Jeżeli mimo prób:

• stan utrzymuje się
• narasta frustracja lub poczucie pustki
• pojawia się wpływ na życie prywatne

oznacza to, że problem wymaga głębszego przyjrzenia się.

Kiedy warto skorzystać z terapii?

Psychoterapia może być pomocna szczególnie wtedy, gdy:

• objawy utrzymują się przez dłuższy czas
• masz poczucie utknięcia mimo prób zmiany
• zauważasz powtarzające się schematy (np. nadmierne obciążanie się)

W pracy terapeutycznej koncentrujemy się nie tylko na redukcji objawów, ale przede wszystkim na:

• zrozumieniu mechanizmów przeciążenia
• rozpoznaniu własnych granic
• zmianie sposobu funkcjonowania, który prowadzi do wyczerpania

To proces, który pozwala odzyskać równowagę i bardziej adekwatny kontakt ze sobą.

Wypalenie zawodowe – podsumowanie

Wypalenie zawodowe nie jest chwilowym kryzysem, lecz procesem, który rozwija się w czasie i wpływa na różne obszary życia.

Jeżeli masz wrażenie, że to, czego doświadczasz, wykracza poza zwykłe zmęczenie, warto potraktować to poważnie.

Zatrzymanie się i przyjrzenie własnej sytuacji nie jest oznaką słabości, lecz formą dbania o siebie.

Szukasz wsparcia?

Jeżeli rozpoznajesz u siebie objawy wypalenia zawodowego i chcesz lepiej zrozumieć swoją sytuację, możesz rozważyć konsultację psychoterapeutyczną.

Pierwsze spotkanie pozwala uporządkować to, co się dzieje, i wspólnie zdecydować, jaka forma pomocy będzie najbardziej adekwatna.

Przeczytaj także:

Dlaczego warto być świadomym swoich emocji i jak to osiągnąć?
Praca własna, psychoterapia, a może jedno i drugie? Czy warto połączyć samopoznanie z profesjonalnym wsparciem?

Artykuł Czy to wypalenie zawodowe czy tylko zmęczenie? Objawy, test i kiedy szukać pomocy. pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Co jeśli tego doświadczasz? warto wiedzieć jedno: to nie jest kwestia „słabości”. To złożony proces psychologiczny, który można zrozumieć – i zmienić. W mojej praktyce jako psychoterapeuta Poznań pomagam osobom odnaleźć własną siłę i poczucie bezpieczeństwa.

Emocjonalne przywiązanie silniejsze niż racjonalne decyzje

Relacje budują się nie tylko na poziomie świadomych wyborów, ale również głęboko zakorzenionych wzorców emocjonalnych.

Dlaczego zostajemy w trudnych relacjach?

• odczuwamy silną więź emocjonalną, nawet jeśli relacja nas rani
• boimy się samotności lub odrzucenia
• mamy nadzieję, że druga osoba się zmieni
• trudno nam postawić granice
• czujemy się odpowiedzialni za emocje partnera

To sprawia, że odejście staje się nie tylko decyzją, ale także ogromnym wyzwaniem emocjonalnym.  Dlatego w terapii indywidualnej w Poznaniu staramy się zrozumieć te mechanizmy i wprowadzić trwałe zmiany.

Wzorce z przeszłości

Jednym z najważniejszych powodów trudności w zakończeniu relacji są wzorce wyniesione z dzieciństwa.

Jak przeszłość wpływa na obecne relacje?

Jeśli w przeszłości doświadczyłeś/aś:

• braku bezpieczeństwa emocjonalnego
• niestabilnych relacji
• konieczności „zasługiwania” na miłość

w dorosłości możesz nieświadomie powielać podobne schematy. Jednak psychoterapia Poznań pozwala rozpoznać te wzorce i pracować nad nimi w bezpiecznej przestrzeni.

Zależność emocjonalna

Często w takich sytuacjach pojawia się zależność emocjonalna.

Objawy zależności emocjonalnej

• poczucie własnej wartości zależy od partnera
• trudno wyobrazić sobie życie bez tej osoby
• pojawia się silny lęk przed utratą relacji

Nadzieja, która zatrzymuje

Wiele osób pozostaje w relacji, ponieważ widzi potencjał, a nie rzeczywistość.

Myśli, które utrzymują w relacji

• „on/ona się zmieni”
• „to tylko trudny moment”
• „kiedyś było dobrze, więc może znów będzie”

Przykłady z pracy terapeutycznej

1. „Nie potrafię odejść, mimo że wiem, że to mnie niszczy”

Klientka była w relacji, w której doświadczała ciągłej krytyki. W terapii indywidualnej w Poznaniu odkryliśmy, że w dzieciństwie miłość była związana z oceną i warunkowością.

2. „Boję się, że nikogo już nie spotkam”

Klient trwał w relacji bez bliskości i wsparcia, a silny lęk przed samotnością utrudniał mu odejście. W terapii jako psychoterapeuta Poznań pomogłam mu zbudować poczucie własnej wartości.

3. „On się zmieni, wiem to”

Klientka wierzyła, że partner przestanie nadużywać alkoholu. W pracy psychoterapeutycznej skupiliśmy się na realistycznym spojrzeniu na relację.

4. „Czuję się odpowiedzialna za jego emocje”

Klientka nie potrafiła odejść, bo bała się, że partner sobie nie poradzi. Psychoterapia w Poznaniu pozwoliła jej nauczyć się stawiać granice i odzyskać autonomię.

5. „Bez niego czuję pustkę”

Klient doświadczał silnego lęku i napięcia przy próbie zakończenia relacji. Terapia pomogła mu nawiązać kontakt z własnymi potrzebami i emocjami.

Dlaczego warto się temu przyjrzeć w terapii?

Co daje psychoterapia?

• rozpoznanie mechanizmów, które Cię zatrzymują
• zrozumienie emocji i własnych potrzeb
• wzmocnienie poczucia własnej wartości
• naukę stawiania granic
• podejmowanie decyzji w zgodzie ze sobą

Jako psychoterapeuta Poznań pracuję z osobami doświadczającymi trudności w relacjach, zależności emocjonalnej i powtarzających się schematów.

Nie musisz przez to przechodzić sam/a

Psychoterapia w Poznaniu pomaga odzyskać wpływ na swoje życie, zrozumieć siebie głębiej i krok po kroku wyjść z trudnej relacji.

Przeczytaj także :

Trauma – autonomia czy dostosowanie się. Jak wpływa na dorosłe życie?
TERAPIA SCHEMATÓW
Emocjonalne zaniedbanie, jego wpływ na nasze dorosłe życie?

Artykuł Dlaczego nie potrafię odejść z toksycznej relacji? pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Czym jest zaburzenie lękowe?

Zaburzenia lękowe to grupa problemów psychicznych, w których dominującym objawem jest intensywny, trudny do opanowania lęk. Co istotne, może on przyjmować różne formy – od uogólnionego napięcia, przez ataki paniki, aż po konkretne fobie czy lęk społeczny. W związku z tym objawy mogą być bardzo zróżnicowane i wpływać na wiele obszarów życia.

Do najczęstszych objawów należą:

• uczucie niepokoju i napięcia,
• przyspieszone bicie serca,
• trudności z oddychaniem,
• problemy ze snem,
• nadmierne zamartwianie się,
• unikanie określonych sytuacji.

Co więcej, warto podkreślić, że zaburzenia lękowe są jednymi z najczęściej występujących trudności psychicznych, a jednocześnie – co daje dużą nadzieję – należą do najlepiej poddających się terapii.

Na czym polega terapia lęku?

Terapia lęku to proces, którego celem jest zrozumienie źródeł lęku oraz nauczenie się skutecznych sposobów radzenia sobie z nim. Kluczowe jest nie tylko zmniejszenie objawów, ale także trwała zmiana sposobu myślenia i reagowania na trudne sytuacje.

Proces terapeutyczny zazwyczaj obejmuje:

• identyfikację mechanizmów podtrzymujących lęk,
• pracę nad przekonaniami i schematami myślowymi,
• naukę regulacji emocji,
• stopniowe oswajanie sytuacji wywołujących lęk,
• rozwijanie poczucia bezpieczeństwa i sprawczości.
• Najskuteczniejsze podejścia terapeutyczne
• Terapia poznawczo-behawioralna (CBT)

To jedna z najlepiej przebadanych i najskuteczniejszych metod leczenia zaburzeń lękowych. Przede wszystkim terapia skupia się na zależności między myślami, emocjami i zachowaniami, jakie wzajemnie wpływają na siebie. 

Pacjent uczy się:

• rozpoznawać automatyczne, lękowe myśli,
• kwestionować ich prawdziwość,
• zastępować je bardziej realistycznymi,
• stopniowo konfrontować się z tym, czego unika.

Terapia skoncentrowana na emocjach

Z kolei ten nurt pomaga lepiej rozumieć oraz świadomie przeżywać emocje, zamiast je tłumić czy unikać. W przypadku lęku szczególnie ważne jest bowiem dotarcie do jego głębszych przyczyn, takich jak poczucie zagrożenia, wstydu czy braku kontroli. Dlatego też kluczowe znaczenie ma identyfikacja emocji oraz ich nazwanie.

Terapia psychodynamiczna

Ten rodzaj terapii koncentruje się na nieświadomych procesach i wcześniejszych doświadczeniach, które mogą wpływać na obecne przeżywanie lęku. Dzięki temu pomaga zrozumieć jego źródło oraz zmienić utrwalone wzorce funkcjonowania. Co więcej, zrozumienie przyczyn lęku – podobnie jak nazwanie emocji – bywa bardzo uwalniające, ponieważ nasz umysł zaczyna wówczas porządkować i rozumieć zachodzące procesy. W efekcie poziom niepokoju może się stopniowo obniżać.

Techniki relaksacyjne i uważność

W terapii lęku często wykorzystuje się również:

• trening oddechowy,
• relaksację mięśni,
• medytację mindfulness.

Dzięki nim możliwe jest obniżenie napięcia fizycznego i zwiększenie świadomość własnych reakcji.

Jak wygląda proces terapii?

Każda terapia jest indywidualnie dopasowana do potrzeb klienta, jednak zazwyczaj obejmuje kilka etapów:

• Konsultacja  – określenie problemu i jego nasilenia.
• Ustalenie celów – co klient chce zmienić w swoim życiu.
• Regularne sesje terapeutyczne – praca nad trudnościami.
• Zadania między sesjami – wdrażanie nowych umiejętności w codziennym życiu.
• Podsumowanie i utrwalenie efektów – przygotowanie do samodzielnego radzenia sobie.

Kiedy warto zgłosić się na terapię?

Warto rozważyć terapię, gdy:

• lęk utrudnia codzienne funkcjonowanie,
• unikasz ważnych sytuacji (np. pracy, relacji),
• doświadczasz ataków paniki,
• odczuwasz przewlekłe napięcie,
• próbowałeś samodzielnie poradzić sobie z problemem, ale bez efektów.

Im wcześniej podejmiesz decyzję o skorzystaniu z pomocy, tym szybciej możesz odzyskać równowagę.

Czy terapia lęku jest skuteczna?

Zarówno badania naukowe jak i doświadczenie kliniczne jednoznacznie pokazują, że terapia lęku jest bardzo skuteczna. Co więcej, wiele osób już po kilku tygodniach zauważa znaczną poprawę samopoczucia, natomiast długoterminowa praca prowadzi do trwałych zmian.

Kluczowe czynniki sukcesu to:

• regularność spotkań,
• zaangażowanie klienta,
• dopasowanie metody terapeutycznej,
• relacja z terapeutą oparta na zaufaniu.

Terapia lęku w Poznaniu

Jeśli zmagasz się z lękiem i szukasz wsparcia, warto skorzystać z pomocy specjalisty. W Poznaniu terapią lęku zajmuje się Edyta Stachowiak-Kanon, która od wielu lat wspiera osoby doświadczające trudności emocjonalnych. W swojej pracy łączę sprawdzone metody terapeutyczne z uważną, empatyczną relacją, co stanowi fundament skutecznej zmiany.

Podsumowanie.

Lęk nie musi kontrolować Twojego życia. Dzięki odpowiednio dobranej terapii możesz nauczyć się rozumieć swoje emocje, skutecznie sobie z nimi radzić i odzyskać poczucie bezpieczeństwa.  Dlatego jeśli czujesz, że lęk zaczyna przejmować kontrolę nad Twoją codziennością – nie czekaj, nie warto odkładać decyzji.  Skorzystanie z profesjonalnej pomocy to pierwszy krok do zmiany i lepszego życia.

Przykłady z mojej praktyki terapii lęku

1. Ataki paniki w pracy
   P. Anna (32 lata) zaczęła doświadczać nagłych ataków paniki podczas codziennych spotkań w pracy. Z czasem unikała prezentacji i kontaktu z klientami. W terapii poznawczo-behawioralnej nauczyła się rozpoznawać swoje lękowe myśli, kwestionować je i stosować techniki oddechowe. Po kilku tygodniach znacznie zmniejszył się poziom napięcia, a P. Anna zaczęła stopniowo wracać do swoich obowiązków zawodowych.
2. Lęk społeczny i unikanie kontaktów
   P. Michał (27 lat) od dawna unikał spotkań towarzyskich, bo obawiał się oceny innych. Terapia skoncentrowana na emocjach pozwoliła mu zrozumieć źródło lęku – obawy przed odrzuceniem i poczucie wstydu. Stopniowe ćwiczenia i praca nad pewnością siebie umożliwiły mu powrót do życia towarzyskiego i większą swobodę w relacjach.
3. Przewlekłe napięcie i bezsenność
   P. Kasia (40 lat) zgłosiła się z chronicznym stresem i problemami ze snem. Terapia psychodynamiczna połączona z technikami mindfulness pozwoliła jej rozpoznać i zrozumieć mechanizmy podtrzymujące napięcie. Dzięki regularnym sesjom i ćwiczeniom relaksacyjnym zaczęła lepiej spać i radzić sobie z codziennymi wyzwaniami.
4. Fobie specyficzne
   P. Tomek (35 lat) od kilku lat unikał podróży samochodem po autostradzie, co ograniczało jego pracę i życie prywatne. W terapii CBT pracowano nad stopniową ekspozycją i zmianą przekonań lękowych. Po kilku miesiącach P. Tomek nie tylko pokonał fobię, ale także odzyskał pewność siebie w innych sytuacjach stresowych.

Przeczytaj także:

Praca własna, psychoterapia, a może jedno i drugie? Czy warto połączyć samopoznanie z profesjonalnym wsparciem?
Trójkąt Zmiany, najskuteczniejsza technika pracy z emocjami.
Ataki paniki, jak sobie z nimi poradzić?

Artykuł Terapia lęku – skuteczne metody odzyskiwania równowagi psychicznej. pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna (CBT)?

Terapia poznawczo-behawioralna – znana pod skrótem CBT (Cognitive Behavioral Therapy) – zakłada ścisły związek między naszymi myślami, emocjami i zachowaniem. U jej podstaw leży przekonanie, że nie same sytuacje wywołują cierpienie, lecz sposób, w jaki je interpretujemy. Jeśli zakładamy, że rozmowa z przełożonym skończy się krytyką, zaczynamy jej unikać – a unikanie wzmacnia lęk i utrwala poczucie zagrożenia. Terapeuta pomaga nam zobaczyć schematy, których sami nie dostrzegamy, i wskazuje narzędzia do ich stopniowej zmiany. Między sesjami wykonujemy zadania – prowadzimy dzienniki myśli lub próbujemy nowych zachowań w trudnych sytuacjach. Bez tej pracy własnej zmiana jest znacznie trudniejsza do osiągnięcia.

Jakie są główne zalety terapii poznawczo-behawioralnej w leczeniu lęku?

Skuteczność CBT potwierdzono szczególnie w pracy z zaburzeniami lękowymi. Jej istotną cechą jest ustrukturyzowanie procesu: wiemy, nad czym pracujemy i co robić między sesjami, dzięki czemu jesteśmy aktywnymi współtwórcami zmiany. Terapia uczy konkretnych umiejętności – między innymi technik oddechowych i zmiany automatycznych przekonań – które możemy stosować samodzielnie po jej zakończeniu. Sprawdza się zwłaszcza wtedy, gdy lęk przybiera postać powtarzających się wzorców myślenia, takich jak katastrofizowanie. Ich rozpoznanie i systematyczna praca nad nimi stanowią fundament całego procesu.

Czy terapia poznawczo-behawioralna jest skuteczna w walce z bezsennością?

Bezsenność i lęk często wzajemnie się nasilają, tworząc błędne koło trudne do przerwania bez wsparcia. Osoby z problemami ze snem nierzadko relacjonują, że wieczorami myśli stają się „bardziej natarczywe”, a niemożność zaśnięcia staje się dodatkowym źródłem niepokoju. CBT-I – terapia poznawczo-behawioralna bezsenności – to wyspecjalizowana odmiana tego podejścia, podczas której zajmujemy się przekonaniami dotyczącymi snu i wprowadzamy konkretne zmiany w zachowaniu. Ponieważ lęk i bezsenność często wynikają ze wspólnych wzorców myślenia, praca w nurcie CBT może przynieść ulgę w obu tych obszarach.

Jak długo trwa proces terapeutyczny w nurcie poznawczo-behawioralnym?

CBT jest podejściem krótkoterminowym – terapia lęku trwa zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu sesji, zależnie od nasilenia trudności. Sesje odbywają się najczęściej raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. Regularna praca między spotkaniami wyraźnie przyspiesza postępy, a nabyte umiejętności pomagają radzić sobie z nowymi wyzwaniami długo po zakończeniu terapii. Jeśli zastanawiasz się, czy to podejście jest dla Ciebie – zapraszam do wizyty w moim gabinecie w Poznaniu.

Przypadki z mojej praktyki : 

Przypadek 1 – Lęk społeczny

Zgłosiła się do mnie P. Anna, 28 lat, pracująca w korporacji. P Anna unikała spotkań integracyjnych i prezentacji przed zespołem, obawiając się oceny i krytyki. W terapii behawioralno‑poznawczej wspólnie stworzyliśmy hierarchię trudnych sytuacji – od krótkich rozmów z kolegami po prezentacje przed całym zespołem. P. Anna prowadziła dziennik myśli i emocji, a następnie podejmowała stopniowe ekspozycje. Po kilku tygodniach zauważyła znaczną redukcję lęku i zaczęła aktywnie uczestniczyć w spotkaniach zespołu

Przypadek 2 – Depresja

Do gabinetu przyszedł P. Michał, 35 lat, freelancer, który spędzał większość czasu w domu i odczuwał brak motywacji do pracy oraz kontaktów społecznych. W terapii behawioralno‑poznawczej ustaliliśmy małe codzienne zadania – krótkie spacery, kontakt z przyjaciółmi, drobne obowiązki domowe. P.Michał dokumentował swoje działania i nastrój. Stopniowo zauważył poprawę samopoczucia i powrót do aktywności zawodowej oraz społecznej.

Przypadek 3 – Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Do mojego gabinetu przyszła P. Kasię, 22 lata, studentka, która zmagała się z natrętnymi myślami o zanieczyszczeniu i ciągłym myciem rąk. W terapii wdrożyliśmy powstrzymywanie kompulsji i obserwację myśli („czy naprawdę coś złego się stanie?”). P. Kasia dokumentowała swoje reakcje i poziom lęku. Dzięki regularnej pracy nauczyła się tolerować niepokój bez natychmiastowego działania, co znacznie zmniejszyło częstotliwość kompulsji.

Przypadek 5 – Problemy w relacjach

Do gabinetu zgłosiła się P. Marta, 40 lat, menedżerka, która doświadczała częstych konfliktów w związku, reagując złością lub wycofaniem. W terapii behawioralno‑poznawczej pracowałyśmy nad rozpoznawaniem myśli wywołujących emocje oraz nad technikami komunikacji, takimi jak „ja-komunikaty”. P. Marta stopniowo wdrażała nowe strategie w codziennym życiu, co poprawiło jakość jej relacji i zwiększyło umiejętność radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych.

Przeczytaj także:

Terapia lęku – skuteczne metody odzyskiwania równowagi psychicznej
Terapeuta czy chatbot – kto lepiej pomoże w kryzysie emocjonalnym?
Terapia schematów i behawioralno-poznawcza: nowoczesne metody leczenia w psychoterapii

Artykuł Terapia poznawczo-behawioralna w Poznaniu – szybkie i skuteczne metody radzenia sobie z lękiem pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Czym jest psychoterapia holistyczna?

Psychoterapia holistyczna opiera się na założeniu, że człowiek jest całością.  Dlatego jego trudności nie wynikają wyłącznie z bieżących problemów, ale także z doświadczeń zapisanych w ciele, emocjach i relacjach.

W pracy terapeutycznej oznacza to nie tylko analizę myśli i emocji. Ale także pracę z napięciem w ciele, rozpoznawanie wzorców relacyjnych z dzieciństwa oraz rozwijanie świadomości siebie. W przeciwieństwie do szybkich rozwiązań psychoterapia zakłada proces. Z tego powodu zmiana zachodzi nie tylko podczas sesji, ale również w codziennym życiu.

Czy warto łączyć psychoterapię z pracą z ciałem i energią

Psychoterapia opiera się na wiedzy psychologicznej i badaniach naukowych. Jednocześnie wiele osób odczuwa, że ich doświadczenia wykraczają poza samą pracę poznawczą i obejmują także ciało, intuicję oraz poczucie wewnętrznej równowagi.

Dlatego niektórzy klienci decydują się na uzupełnienie psychoterapii o dodatkowe formy pracy nad sobą, takie jak techniki relaksacyjne, praca z oddechem czy medytacja.

Warto jednak podkreślić, że psychoterapia pozostaje fundamentem pracy nad zdrowiem psychicznym, a inne metody mogą pełnić funkcję wspierającą, szczególnie w obszarze redukcji stresu i regulacji napięcia w ciele.

Jak wybrać psychoterapeutę w Poznaniu

Wybór terapeuty to jedna z najważniejszych decyzji w procesie zmiany.

Dobry psychoterapeuta w Poznaniu powinien posiadać odpowiednie wykształcenie i doświadczenie, pracować w oparciu o sprawdzone metody terapeutyczne, tworzyć bezpieczną i nieoceniającą przestrzeń oraz rozumieć indywidualne potrzeby klienta.

Coraz więcej osób poszukuje także specjalistów, którzy łączą różne podejścia i oferują bardziej elastyczne wsparcie dopasowane do konkretnej osoby.

Dlaczego warto wybrać podejście holistyczne?

Terapeuta pracujący w sposób holistyczny patrzy na człowieka szerzej – nie tylko przez pryzmat objawów, ale także ich przyczyn.

Oznacza to, że w terapii nie skupiamy się wyłącznie na problemie, ale szukamy jego źródeł, uczymy się rozumieć siebie głębiej i rozwijamy trwałe strategie radzenia sobie.

Psychoterapia w Poznaniu, którą prowadzę, opiera się właśnie na takim podejściu, łącząc rzetelną wiedzę psychologiczną z uważnością na ciało i indywidualne doświadczenie każdej osoby.

Przykłady pracy z klientami

Praca z chronicznym stresem i napięciem

Klient zgłosił się na psychoterapię z powodu silnego stresu i napięcia w ciele oraz problemów ze snem. W terapii pracowaliśmy zarówno nad źródłami napięcia w jego myślach i emocjach, jak i nad jego odczuwaniem w ciele.

Efektem było lepsze rozpoznawanie sygnałów stresu, poprawa jakości snu oraz większe poczucie kontroli nad własnym stanem.

Wsparcie w pracy z traumą

Osoba zgłosiła się na terapię traumy, doświadczając trudności w relacjach i silnych reakcji emocjonalnych. W procesie psychoterapii pracowaliśmy nad wzorcami relacyjnymi oraz bezpiecznym przeżywaniem emocji.

Stopniowo pojawiło się obniżenie poziomu lęku, większe poczucie bezpieczeństwa oraz lepsze rozumienie siebie.

Redukcja lęku i budowanie odporności psychicznej

Klient zgłosił się z powodu lęku przed zmianą zawodową. Wspólnie analizowaliśmy mechanizmy podtrzymujące lęk oraz budowaliśmy nowe sposoby reagowania.

Efektem była większa pewność siebie, zdolność podejmowania decyzji oraz większa stabilność emocjonalna.

Psychoterapia w Poznaniu zaproszenie do kontaktu

Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, psychoterapia może być pierwszym krokiem do zmiany.

Zapraszam do mojego gabinetu psychoterapii w Poznaniu. Wspólnie przyjrzymy się Twojej sytuacji i znajdziemy najlepszą drogę pracy.

Umów się na pierwszą konsultację i sprawdź, jak mogę Ci pomóc.

Przeczytaj także:

ROZWÓJ DUCHOWY
WIEDZA
Prawo Przyciągania.

Artykuł Terapia holistyczna czy warto łączyć różne podejścia? pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Kiedy warto zdecydować się na terapię rodzinną?

Decyzja o podjęciu terapii dojrzewa często przez wiele miesięcy, w których narastają konflikty wpływające na codzienne funkcjonowanie wszystkich domowników. Sygnałem, że warto sięgnąć po wsparcie, bywa chwila, gdy rozmowy wciąż kończą się kłótnią, milczeniem albo poczuciem bezsilności. Niepokojącym znakiem jest też wyraźna zmiana w zachowaniu dziecka, która niejednokrotnie odzwierciedla napięcia panujące w całej rodzinie. Terapia bywa pomocna również wtedy, gdy przeżywamy razem poważny kryzys – rozwód, żałobę lub utratę pracy – i nie potrafimy znaleźć wspólnego gruntu. 

Jakie problemy najczęściej rozwiązuje psychoterapia rodzinna?

Psychoterapia rodzinna skupia się na wzorcach, które nieświadomie powtarzamy w relacjach z najbliższymi. Najczęściej trafiają do nas rodziny zmagające się z chronicznymi konfliktami oraz trudnościami w porozumiewaniu się, w których zamiast rozmowy pojawiają się krzyk, wycofanie lub wzajemne oskarżenia. Do najczęstszych tematów należą:

• kryzys zaufania wywołany zdradą lub uzależnieniem bliskiej osoby,
• trudności w przejściu przez nowe etapy życia – narodziny dziecka, odejście dorosłych dzieci z domu,
• sytuacje, w których jeden z członków rodziny zmaga się ze zdiagnozowaną depresją, a bliscy nie wiedzą, jak go wspierać,
• chroniczne trudności wychowawcze, wobec których rodzice czują się bezradni.

Celem pracy terapeutycznej jest głębsza zmiana w sposobie porozumiewania się i rozumienia siebie nawzajem.

Ile trwa i jak przebiega sesja terapii rodzinnej w Poznaniu?

Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacyjny – przychodzimy, by przedstawić historię naszej rodziny i opowiedzieć o tym, co nas niepokoi. Sesje odbywają się najczęściej raz na dwa tygodnie. Odstęp między spotkaniami pozwala rodzinie wdrażać zmiany w codziennym życiu to, nad czym pracowaliśmy wspólnie w gabinecie. Czas trwania całego procesu zależy od charakteru trudności – niektóre rodziny potrzebują kilku miesięcy, inne pracują przez rok lub dłużej. Gabinet przyjmuje zarówno rodziny z dziećmi, jak i pary oraz dorosłe rodzeństwo pragnące przepracować trudności wynikające ze wspólnej historii.

Czy w terapii rodzinnej muszą uczestniczyć wszyscy członkowie rodziny?

Uczestnictwo wszystkich domowników nie jest warunkiem koniecznym – i ta odpowiedź bywa dla wielu osób zaskakująca. Zdarza się, że jedno z rodziców lub jedno z dzieci odmawia przyjścia, a mimo to terapia przynosi realną zmianę, ponieważ zmiana jednej osoby zawsze wpływa na pozostałych członków rodziny. Gdy zaczynamy inaczej reagować na konflikty i wyrażać swoje potrzeby, stopniowo zmienia się też charakter relacji z bliskimi. W terapii rodzinnej nie ma podziału na winnych i niewinnych – wszyscy jesteśmy częścią tego samego systemu i wszyscy wpływamy na to, jak on funkcjonuje. Kwestię uczestnictwa omawiamy wspólnie podczas pierwszego spotkania, dostosowując podejście do sytuacji danej rodziny.

Terapia rodzinna wymaga otwartości i regularnego zaangażowania zarówno podczas sesji, jak i między nimi. Jeśli czujesz, że relacje w twojej rodzinie wymagają uwagi, zapraszam na pierwszą konsultację do mojego gabinetu w Poznaniu.

Przypadki z mojej praktyki.

1. Konflikty w codziennym życiu rodziny

Rodzice i nastoletnia córka stale się kłócili – o obowiązki domowe, telefon i szkolne oceny. Rozmowy kończyły się krzykiem lub wycofaniem. Pomogłam rodzinie zrozumieć wzorce komunikacyjne, które utrudniały porozumienie, i nauczyłam nowych sposobów wyrażania emocji i potrzeb. Dzięki temu codzienne konflikty zmniejszyły się, a relacje stały się bardziej otwarte i bezpieczne.

2. Odbudowa zaufania po zdradzie

Po zdradzie jednego z partnerów napięcie w domu było ogromne, a dzieci reagowały lękiem i wycofaniem. Wspólnie przepracowaliśmy trudne emocje, odbudowaliśmy zaufanie i wypracowaliśmy konstruktywne sposoby komunikacji. Rodzina nauczyła się rozmawiać o emocjach, a dzieci poczuły się bardziej bezpieczne w nowej sytuacji.

3. Adaptacja do nowych etapów życia

Narodziny dziecka wywołały napięcia w relacji partnerskiej – rodzice byli wyczerpani, a starsze dziecko czuło się pominięte. Pomogłam rodzinie dostosować się do nowej sytuacji, wypracować podział obowiązków i wzmocnić więzi między wszystkimi członkami rodziny. Wspólnie opracowaliśmy strategie wspierające współpracę i codzienne wsparcie.

4. Wsparcie rodziny przy depresji jednego z członków

Dorosły syn zmagał się z depresją, a rodzina nie wiedziała, jak reagować, co prowadziło do napięć i poczucia bezradności. Pomogłam rodzinie zrozumieć, jak wspierać bliskiego, wprowadziłam strategie empatycznej komunikacji i nauczyłam radzenia sobie z trudnymi emocjami. Dzięki temu poprawiła się bliskość w rodzinie, a codzienne funkcjonowanie chorego stało się łatwiejsze.

Przeczytaj także:

TERAPIA SCHEMATÓW
Jak myśli wpływają na nasze życie?
Komunikacja w relacji, czyli jak mówić by być słyszanym?
Relacje z ojcem, jaki wpływ mają na nasze dorosłe życie?

Artykuł Terapia rodzinna – jak budować zdrowe relacje i rozwiązywać konflikty? pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Czym jest rozwój osobisty i jaką rolę odgrywa w nim psychoterapia?

Rozwój osobisty to szeroka kategoria obejmująca wszelkie działania, które podejmujemy, by lepiej funkcjonować w codziennym życiu. Może to być czytanie literatury psychologicznej, medytacja, prowadzenie dziennika, udział w warsztatach tematycznych czy korzystanie ze wsparcia psychoterapeuty. Wszystkie te aktywności rozwijają samoświadomość i pomagają wprowadzać zmiany w naszych nawykach oraz sposobie myślenia. Wykwalifikowany specjalista, jakim jest terapeuta, dysponuje narzędziami do pracy z głębszymi problemami emocjonalnymi, dzięki czemu może nam pomóc zidentyfikować nieświadome mechanizmy, które wpływają na nasze zachowanie i relacje z innymi ludźmi. Wsparcie samodzielnej pracy rozwojowej profesjonalną psychoterapią umożliwia bezpieczne przepracowanie traumy, lęków czy depresji pod okiem specjalisty.

W jaki sposób różne rodzaje terapii wspierają samopoznanie?

Trwała zmiana wymaga nie tylko zrozumienia problemu na poziomie intelektualnym, lecz także przepracowania towarzyszących mu emocji. Psychoterapia integracyjna łączy elementy różnych nurtów terapeutycznych, by dotrzeć do źródła trudności i dopasować metody pracy do naszych potrzeb. Praca z podświadomością pozwala uzyskać wgląd w przekonania i wzorce, które ukształtowały się we wczesnym dzieciństwie i nadal wpływają na nasze dorosłe życie. Hipnoterapia z kolei umożliwia ominięcie mechanizmów obronnych i daje dostęp do zasobów, które zwykle pozostają poza świadomą kontrolą. Dzięki temu nie tylko lepiej rozumiemy swoje reakcje, lecz także doświadczamy ich na głębszym poziomie, co sprzyja rzeczywistej transformacji. Regularność spotkań i bezpieczna relacja z terapeutą tworzą przestrzeń, w której możemy stopniowo budować nowe nawyki emocjonalne.

Kiedy warto dołączyć terapię do procesu rozwoju osobistego?

Samodzielna praca nad sobą sprawdza się wtedy, gdy chcemy rozwinąć konkretne umiejętności lub poprawić codzienne funkcjonowanie. Sygnałem do poszukania profesjonalnego wsparcia mogą być:

• nawracające problemy w relacjach partnerskich lub zawodowych,
• chroniczny stres, lęk lub obniżony nastrój utrzymujący się przez dłuższy czas,
• poczucie stagnacji mimo regularnych wysiłków rozwojowych,
• trudności z samoakceptacją i niskie poczucie własnej wartości,
• powtarzające się wzorce zachowań, których nie udaje się zmienić samodzielnie.

Obecność powyższych sygnałów nie oznacza porażki w samodzielnej pracy – wskazuje raczej, że pewne obszary wymagają głębszego przepracowania z pomocą specjalisty. Psychoterapeuta pomaga nam zrozumieć, skąd biorą się określone reakcje, i towarzyszy w procesie zmiany. Co ważne, podczas psychoterapii nie powinniśmy zapominać o pracy własnej. Wykonywanie zaleconych przez terapeutę zadań pomiędzy sesjami jest konieczne, aby rozwój osobisty mógł postępować zgodnie z założeniami. Celem psychoterapii nie jest zastąpienie naszego samorozwoju, lecz jego wsparcie.

Jak wybrać dobrego psychoterapeutę do pracy nad rozwojem?

Artykuł Praca własna, psychoterapia, a może jedno i drugie? Czy warto połączyć samopoznanie z profesjonalnym wsparciem? pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.

Jak działa hipnoterapia w kontekście lęku i niepokoju?

Hipnoterapia wykorzystuje stan zwiększonej koncentracji i odprężenia, by uzyskać dostęp do podświadomych zasobów umysłu. W takim stanie nasz umysł staje się bardziej otwarty na sugestie, co pozwala terapeucie pracować nad zmianą utrwalonych wzorców reagowania. Lęk często wynika z automatycznych reakcji, które wykształciły się w przeszłości i uaktywniają się mimo braku realnego zagrożenia. Podczas sesji hipnoterapeutycznej możemy dotrzeć do źródła tych reakcji i przepracować towarzyszące im emocje. Uczymy się również nowych strategii radzenia sobie z różnymi sytuacjami, które zapisują się na poziomie podświadomości. Głównie za sprawą zmiany przekonań. Dzięki temu zmiany są trwalsze niż te osiągane wyłącznie przez świadomą pracę nad sobą.

Czy hipnoterapia jest bezpieczną metodą redukcji stresu?

Hipnoza terapeutyczna prowadzona przez wykwalifikowanego specjalistę należy do bezpiecznych metod pracy z psychiką. Wbrew popularnym mitom podczas sesji zachowujemy pełną świadomość i kontrolę nad sobą – nie jesteśmy wprowadzani w stan, w którym moglibyśmy w jakikolwiek sposób działać wbrew własnej woli. Stan hipnotyczny przypomina głębokie odprężenie, jakiego doświadczamy tuż przed zaśnięciem lub podczas pochłaniającej lektury. Terapeuta jedynie ułatwia osiągnięcie tego stanu i prowadzi nas przez proces pracy z określonymi zagadnieniami. Hipnoterapia sprawdza się szczególnie w przypadku osób, u których tradycyjne metody relaksacyjne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Pamiętajmy jednak, że skuteczność zależy od indywidualnych predyspozycji i gotowości do współpracy z terapeutą.

Czym jest lęk i jak skutecznie radzić sobie z jego objawami?

Lęk to naturalna reakcja organizmu na postrzegane zagrożenie, która w normalnych warunkach pełni funkcję ochronną. Problem pojawia się wtedy, gdy reakcja lękowa uruchamia się zbyt często, zbyt intensywnie lub bez wyraźnej przyczyny. Objawy mogą obejmować:

• przyspieszone bicie serca i płytki oddech,
• napięcie mięśni i bóle głowy,
• trudności z koncentracją i natłok myśli,
• unikanie sytuacji wywołujących niepokój,
• problemy ze snem i przewlekłe zmęczenie.

Skuteczna praca z lękiem wymaga od nas zrozumienia jego źródeł oraz wypracowania nowych strategii reagowania na sytuacje stresowe. Psychoterapia pomaga zidentyfikować przekonania i wzorce myślenia, które podtrzymują stan lękowy. Hipnoterapia natomiast umożliwia przeprogramowanie automatycznych reakcji na poziomie podświadomości, co przyspiesza proces zmiany.

Czy w Poznaniu można połączyć sesje psychoterapeutyczne z hipnozą?

Podejście integracyjne, które oferuję klientom w moim gabinecie, łączy różne metody terapeutyczne. Zyskuje coraz większą popularność wśród specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym. Takie połączenie pozwala mi dopasować techniki pracy do indywidualnych potrzeb klienta i specyfiki jego trudności. Gabinet psychoterapii prowadzony przeze mnie, Edytę Stachowiak-Kanon, oferuje zarówno klasyczną psychoterapię, jak i sesje hipnoterapeutyczne, a także pracę z podświadomością. Sesje odbywają się stacjonarnie w centrum Poznania oraz online przez platformy takie jak WhatsApp czy Google Meet. Pierwsza wizyta ma charakter konsultacyjny i pozwala nam ustalić kierunek pracy oraz dobrać metody odpowiadające potrzebom danej osoby. Dzięki elastycznemu podejściu możliwe jest budowanie procesu terapeutycznego, który uwzględnia zarówno świadome cele klienta, jak i głębsze mechanizmy wpływające na jego samopoczucie.

Przeczytaj także:

Przekonania – klucz do sukcesu
Błędy poznawcze, czyli jak deformujemy naszą rzeczywistość.
Jak wyleczyć zranione wewnętrzne dziecko?

Artykuł Psychoterapia i hipnoterapia – nowoczesne wsparcie w redukcji lęku i stresu pochodzi z serwisu Rozwój i terapia Edyta Stachowiak-Kanon.