System Wewnętrznej Rodziny

głowa i serduszka

„Im lepiej znasz siebie, tym więcej rozumiesz. Samowiedza nie ma granic – nie ma tu miejsca na osiągnięcia ani wnioski. To rzeka bez początku i końca. Zagłębiając się w jej nurcie, odnajdujesz spokój”.

 

SYSTEM  WEWNĘTRZNEJ  RODZINY.

Założenia modelu.    

 

System wewnętrznej rodziny jest metodą psychoterapeutyczną która łączy ujęcie systemowe z przekonaniem o wielorakości ludzkiego umysłu.  Według SWR  każdy z nas posiada wewnętrznych system  nieograniczonych części, które wzajemnie oddziaływują na siebie, w świecie zewnętrznym wchodzą w różne interakcje z innymi ludźmi i sytuacjami. Dodatkowo każdy posiada wewnętrzny rdzeń który nie jest częścią i charakteryzuje się równowagą i współczuciem. To wewnętrzne źródło Schwartz twórca tej metody nazwał JA.
Głównym założeniem modelu jest to, iż wszystkie części zawsze mają pozytywne intencje, nienależnie od tego co robią. Dlatego rozpoczynając terapię zaprasza się do udziału wszystkie części.

 

Cel terapii. 

 

Kiedy doświadczamy zranienia oznacza to, że część wrażliwa/ części wrażliwe zostały zranione wówczas inne części przyjmują rolę ochronną. Sposoby działania części ochronnych były  skuteczne choć niektóre z nich mogą się wydawać patologiczne.
Celem terapii jest zintegrowania i zrównoważenie wewnętrznego systemu, następuje to gdy dojdzie do relacji z JA klienta. Każdy z nas posiada JA, które jest obecne w nas od urodzenia, jest wrodzone i nie można go zniszczyć. Drogą do uzdrowienia wewnętrznego systemu jest uzyskanie dostępu do JA. 

 

Etapy pracy z klientem.

 

→ Oddzielenie się części ochronnych,

→ Zaprzyjaźnienie się klienta ze swoimi częściami ochronnymi po to aby uzyskać ich zgodę by pomóc zranionym częściom,

→ Tworzenie przez klienta relacji ze zranionymi częściami, poprzez pomoc w uwolnieniu emocji i przekonań 

 Dzięki temu procesowi następuje integracja części a rolę przywódcy w wewnętrznym systemie przyjmuje JA. 

 

Szczególny charakter terapii.

 

Podczas gdy w tradycyjnej psychoterapii klient skupia swoją  uwagę na dialogu z terapeutą, w SWR skupia swoją uwagę na swoim wnętrzu oraz relacjach z poszczególnymi częściami. Kiedy klient opowiada o swoim problemie, SWR  uznaje to jako wypowiedź jednej z jego części. Następnie prowadzony jest dialog z innymi częściami.
SWR skuteczna metoda  do uleczenia zamiast tłumienia czy zwalczania części, które powstały w dzieciństwie kiedy było to konieczne dla przeżycia.

 

Terapia umożliwia:  

 

nawiązanie kontaktu z własnym wnętrzem,

wsłuchanie się we wszystkie części, bez oceniania, odrzucania, pomniejszania ich roli dla nas, zwalczania czy ignorowania,

→ uwolnienie części od destrukcyjnych ról i zachowań,

→ nawiązanie relacji z JA,

→ osiągnięcie wewnętrznej równowagi i harmonii,

→ odzyskanie wewnętrznego spokoju,

→ zbudowanie poczucia wartości.

R. Schwartz Przewodnik po terapii IFS

 

„To życie wewnętrzne wywołuje zmianę świadomości, która pozwala nam się rozwijać”.