To w rodzinie kształtuje się nasza tożsamość, uczymy się bliskości i nabywamy umiejętność radzenia sobie z trudnościami. Gdy pojawiają się w niej napięcia, a codzienna komunikacja między domownikami staje się źródłem nieporozumień, warto rozważyć zasięgnięcie wsparcia specjalisty. Terapia rodzinna pozwala nam spojrzeć na trudności nie jako na winę konkretnej osoby, lecz jako na problem całego systemu relacji i problemów nawarstwiających się przez lata. Gabinet psychoterapii w Poznaniu prowadzony przeze mnie, Edytę Stachowiak-Kanon, zapewnia przestrzeń, w której rodziny mogą bezpiecznie przyjrzeć się swoim relacjom i podjąć pracę nad ich poprawą.
Kiedy warto zdecydować się na terapię rodzinną?
Decyzja o podjęciu terapii dojrzewa często przez wiele miesięcy, w których narastają konflikty wpływające na codzienne funkcjonowanie wszystkich domowników. Sygnałem, że warto sięgnąć po wsparcie, bywa chwila, gdy rozmowy wciąż kończą się kłótnią, milczeniem albo poczuciem bezsilności. Niepokojącym znakiem jest też wyraźna zmiana w zachowaniu dziecka, która niejednokrotnie odzwierciedla napięcia panujące w całej rodzinie. Terapia bywa pomocna również wtedy, gdy przeżywamy razem poważny kryzys – rozwód, żałobę lub utratę pracy – i nie potrafimy znaleźć wspólnego gruntu.
Jakie problemy najczęściej rozwiązuje psychoterapia rodzinna?
Psychoterapia rodzinna skupia się na wzorcach, które nieświadomie powtarzamy w relacjach z najbliższymi. Najczęściej trafiają do nas rodziny zmagające się z chronicznymi konfliktami oraz trudnościami w porozumiewaniu się, w których zamiast rozmowy pojawiają się krzyk, wycofanie lub wzajemne oskarżenia. Do najczęstszych tematów należą:
- kryzys zaufania wywołany zdradą lub uzależnieniem bliskiej osoby,
- trudności w przejściu przez nowe etapy życia – narodziny dziecka, odejście dorosłych dzieci z domu,
- sytuacje, w których jeden z członków rodziny zmaga się ze zdiagnozowaną depresją, a bliscy nie wiedzą, jak go wspierać,
- chroniczne trudności wychowawcze, wobec których rodzice czują się bezradni.
Celem pracy terapeutycznej jest głębsza zmiana w sposobie porozumiewania się i rozumienia siebie nawzajem.
Ile trwa i jak przebiega sesja terapii rodzinnej w Poznaniu?
Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacyjny – przychodzimy, by przedstawić historię naszej rodziny i opowiedzieć o tym, co nas niepokoi. Sesje odbywają się najczęściej raz na dwa tygodnie. Odstęp między spotkaniami pozwala rodzinie wdrażać zmiany w codziennym życiu to, nad czym pracowaliśmy wspólnie w gabinecie. Czas trwania całego procesu zależy od charakteru trudności – niektóre rodziny potrzebują kilku miesięcy, inne pracują przez rok lub dłużej. Gabinet przyjmuje zarówno rodziny z dziećmi, jak i pary oraz dorosłe rodzeństwo pragnące przepracować trudności wynikające ze wspólnej historii.
Czy w terapii rodzinnej muszą uczestniczyć wszyscy członkowie rodziny?
Uczestnictwo wszystkich domowników nie jest warunkiem koniecznym – i ta odpowiedź bywa dla wielu osób zaskakująca. Zdarza się, że jedno z rodziców lub jedno z dzieci odmawia przyjścia, a mimo to terapia przynosi realną zmianę, ponieważ zmiana jednej osoby zawsze wpływa na pozostałych członków rodziny. Gdy zaczynamy inaczej reagować na konflikty i wyrażać swoje potrzeby, stopniowo zmienia się też charakter relacji z bliskimi. W terapii rodzinnej nie ma podziału na winnych i niewinnych – wszyscy jesteśmy częścią tego samego systemu i wszyscy wpływamy na to, jak on funkcjonuje. Kwestię uczestnictwa omawiamy wspólnie podczas pierwszego spotkania, dostosowując podejście do sytuacji danej rodziny.
Terapia rodzinna wymaga otwartości i regularnego zaangażowania zarówno podczas sesji, jak i między nimi. Jeśli czujesz, że relacje w twojej rodzinie wymagają uwagi, zapraszam na pierwszą konsultację do mojego gabinetu w Poznaniu.
Przypadki z mojej praktyki.
1. Konflikty w codziennym życiu rodziny
Rodzice i nastoletnia córka stale się kłócili – o obowiązki domowe, telefon i szkolne oceny. Rozmowy kończyły się krzykiem lub wycofaniem. Pomogłam rodzinie zrozumieć wzorce komunikacyjne, które utrudniały porozumienie, i nauczyłam nowych sposobów wyrażania emocji i potrzeb. Dzięki temu codzienne konflikty zmniejszyły się, a relacje stały się bardziej otwarte i bezpieczne.
2. Odbudowa zaufania po zdradzie
Po zdradzie jednego z partnerów napięcie w domu było ogromne, a dzieci reagowały lękiem i wycofaniem. Wspólnie przepracowaliśmy trudne emocje, odbudowaliśmy zaufanie i wypracowaliśmy konstruktywne sposoby komunikacji. Rodzina nauczyła się rozmawiać o emocjach, a dzieci poczuły się bardziej bezpieczne w nowej sytuacji.
3. Adaptacja do nowych etapów życia
Narodziny dziecka wywołały napięcia w relacji partnerskiej – rodzice byli wyczerpani, a starsze dziecko czuło się pominięte. Pomogłam rodzinie dostosować się do nowej sytuacji, wypracować podział obowiązków i wzmocnić więzi między wszystkimi członkami rodziny. Wspólnie opracowaliśmy strategie wspierające współpracę i codzienne wsparcie.
4. Wsparcie rodziny przy depresji jednego z członków
Dorosły syn zmagał się z depresją, a rodzina nie wiedziała, jak reagować, co prowadziło do napięć i poczucia bezradności. Pomogłam rodzinie zrozumieć, jak wspierać bliskiego, wprowadziłam strategie empatycznej komunikacji i nauczyłam radzenia sobie z trudnymi emocjami. Dzięki temu poprawiła się bliskość w rodzinie, a codzienne funkcjonowanie chorego stało się łatwiejsze.
Przeczytaj także:
TERAPIA SCHEMATÓW
Jak myśli wpływają na nasze życie?
Komunikacja w relacji, czyli jak mówić by być słyszanym?
Relacje z ojcem, jaki wpływ mają na nasze dorosłe życie?