Wewnętrzne dziecko
Wewnętrzne dziecko – zrozumieć swoją przeszłość.
Poznaj, jak doświadczenia z dzieciństwa wpływają na Twoje dorosłe emocje i relacje.
Umów się na sesję →Wewnętrzne dziecko to psychologiczna koncepcja, która jest metaforą. Używa się jej dla odzwierciedlenia najczęściej trudnych do wyrażenia sytuacji. A także towarzyszących im uczuć i emocji. Takich, które kiedyś doświadczyliśmy najczęściej jako dzieci. A które zakorzenione są nadal w naszej psychice.
Pomimo, że te zdarzenia dotyczą naszej często odleglej przeszłości, wywierają bardzo głęboki wpływ na tu i teraz. Czym one są? To wzorce emocjonalne i poznawcze, które wpływają w istotny sposób na nasze obecne życie. Niestety często negatywnie czy wręcz destrukcyjnie.
Ich oddziaływanie może obejmować wszystkie sfery naszego życia. Poczynając od relacji uczuciowych po kwestie finansów i pracy zawodowej. Można więc powiedzieć, że wewnętrzne dziecko to suma naszych doświadczeń z dzieciństwa. Ale taka, która tworzy część naszej osobowości. I wcale nie chodzi o to, że nasze dzieciństwo musiało być gorzkie, trudne czy traumatyczne. Niekiedy wystarczy, że nasi rodzice czegoś nie zauważyli, nie dopilnowali. Albo coś zaniedbali, lub coś umknęło ich uwadze.
Umów się na sesję →
Doświadczenia z dzieciństwa mogą pozostawiać trwały ślad w naszym sposobie przeżywania emocji i reagowania. Mogą też wpływać na późniejsze życie, często poza naszą pełną świadomością. Nie zawsze jednak zdajemy sobie z tego sprawę. Dlatego skrzywdzone wewnętrzne dziecko jest w stanie zrobić niemalże wszystko, by nie powtórzyły się przykre sytuacje z przeszłości. Co więcej robi to najczęściej na swój własny adekwatny do swojego wieku sposób. A więc niedojrzały i naiwny. I tak powstają schematy postępowania. Ponieważ jest nam to niezbędne dla radzenia sobie z trudnymi dla nas sytuacjami. O ile te schematy mogły być w jakiś sposób pomocne gdy byliśmy dziećmi, o tyle w dorosłym życiu wprost przeciwnie. Często powodują kolejne trudne czy wręcz traumatyczne sytuacje. Dlatego praca z wewnętrznym dzieckiem jest tak potężnym narzędziem rozwoju osobistego.
Przede wszystkim powinniśmy dać naszemu wewnętrznemu dziecku przestrzeń. Po to aby mogło ono zaistnieć w pełni. Aby mogło wypowiedzieć, to czego nie mogło wcześniej powiedzieć. A także przeżyć to, co być może mu zakazywano np. smutek czy rozpacz, żal czy złość. Dlatego najlepiej w tym przypadku trzeba zadać sobie pytanie: czego w tej trudnej sytuacji potrzebowaliśmy, jako dzieci? Co w związku z tą sytuacją czuliśmy? Jakie uczucia, emocje musiały być ukryte? Szczera odpowiedź na te pytania już wskazuje czego doświadczyło dziecko, z czym musiało sobie poradzić. Kiedy pozwolimy naszemu wewnętrznemu dziecku opowiedzieć własną historię, my jako dorośli będziemy mieli szanse ją usłyszeć. I to być może po raz pierwszy w życiu. A stąd już tylko jedna droga, która prowadzi do zrozumienia i zaakceptowania. Czyli tego czego doświadczyliśmy jako dzieci w danej trudnej dla nas sytuacji. A także pełna akceptacja uczuć oraz emocji które z różnych powodów zostały ukryte, zepchnięte, zagłuszone.
Umów się na sesję →