Umów sesję

Wewnętrzne dziecko

Wewnętrzne dziecko – zrozumieć swoją przeszłość.

Poznaj, jak doświadczenia z dzieciństwa wpływają na Twoje dorosłe emocje i relacje.

Umów się na sesję →

Wewnętrzne dziecko, jak wpływa na emocje i uczucia dorosłego człowieka?

Wewnętrzne dziecko to psychologiczna koncepcja, która jest metaforą. Używa się jej dla odzwierciedlenia najczęściej trudnych do wyrażenia sytuacji. A także towarzyszących im uczuć i emocji. Takich, które kiedyś doświadczyliśmy najczęściej jako dzieci. A które zakorzenione są nadal w naszej psychice.

Przeszłość która nadal trwa.

Pomimo, że te zdarzenia dotyczą naszej często odleglej przeszłości, wywierają bardzo głęboki wpływ na tu i teraz. Czym one są? To wzorce emocjonalne i poznawcze, które wpływają w istotny sposób na nasze obecne życie. Niestety często negatywnie czy wręcz destrukcyjnie.

Ich oddziaływanie może obejmować wszystkie sfery naszego życia. Poczynając od relacji uczuciowych po kwestie finansów i pracy zawodowej. Można więc powiedzieć, że wewnętrzne dziecko to suma naszych doświadczeń z dzieciństwa. Ale taka, która tworzy część naszej osobowości. I wcale nie chodzi o to, że nasze dzieciństwo musiało być gorzkie, trudne czy traumatyczne. Niekiedy wystarczy, że nasi rodzice czegoś nie zauważyli, nie dopilnowali. Albo coś zaniedbali, lub coś umknęło ich uwadze.

Umów się na sesję →
krople wody na źdźbłach trawy rozświetlone słońcem

Poznawanie siebie

Zatrzymanie się, spojrzenie na siebie z innej perspektywy i lepsze rozumienie swoich potrzeb, wartości oraz wewnętrznych mechanizmów.

Indywidualna droga

Każdy człowiek ma własną historię, doświadczenia i potrzeby. Dlatego praca rozwojowa jest dopasowana do osoby i jej aktualnej sytuacji.

Świadomość i uważność

Rozpoznawanie tego, co dzieje się w naszym wnętrzu, pozwala podejmować bardziej świadome decyzje i lepiej rozumieć własne wybory.

Własny kierunek

Rozwój nie polega na realizowaniu gotowego schematu. Chodzi o odkrywanie własnej drogi, wartości, potencjału i tego, co nadaje życiu znaczenie.

Rola nieświadomości.

Doświadczenia z dzieciństwa mogą pozostawiać trwały ślad w naszym sposobie przeżywania emocji i reagowania. Mogą też wpływać na późniejsze życie, często poza naszą pełną świadomością. Nie zawsze jednak zdajemy sobie z tego sprawę. Dlatego skrzywdzone wewnętrzne dziecko jest w stanie zrobić niemalże wszystko, by nie powtórzyły się przykre sytuacje z przeszłości. Co więcej robi to najczęściej na swój własny adekwatny do swojego wieku sposób. A więc niedojrzały i naiwny. I tak powstają schematy postępowania. Ponieważ jest nam to niezbędne dla radzenia sobie z trudnymi dla nas sytuacjami. O ile te schematy mogły być w jakiś sposób pomocne gdy byliśmy dziećmi, o tyle w dorosłym życiu wprost przeciwnie. Często powodują kolejne trudne czy wręcz traumatyczne sytuacje. Dlatego praca z wewnętrznym dzieckiem jest tak potężnym narzędziem rozwoju osobistego.

Jak zatem uzdrowić nasze wewnętrzne dziecko?

Przede wszystkim powinniśmy dać naszemu wewnętrznemu dziecku przestrzeń. Po to aby mogło ono zaistnieć w pełni. Aby mogło wypowiedzieć, to czego nie mogło wcześniej powiedzieć. A także przeżyć to, co być może mu zakazywano np. smutek czy rozpacz, żal czy złość. Dlatego najlepiej w tym przypadku trzeba zadać sobie pytanie: czego w tej trudnej sytuacji potrzebowaliśmy, jako dzieci? Co w związku z tą sytuacją czuliśmy? Jakie uczucia, emocje musiały być ukryte? Szczera odpowiedź na te pytania już wskazuje czego doświadczyło dziecko, z czym musiało sobie poradzić. Kiedy pozwolimy naszemu wewnętrznemu dziecku opowiedzieć własną historię, my jako dorośli będziemy mieli szanse ją usłyszeć. I to być może po raz pierwszy w życiu. A stąd już tylko jedna droga, która prowadzi do zrozumienia i zaakceptowania. Czyli tego czego doświadczyliśmy jako dzieci w danej trudnej dla nas sytuacji. A także pełna akceptacja uczuć oraz emocji które z różnych powodów zostały ukryte, zepchnięte, zagłuszone.

Umów się na sesję →

Z CZYM MOŻESZ DO MNIE PRZYJŚĆ

Zajmuję się między innymi...

Poznawanie siebie

Potrzeby, wartości, emocje, sposób działania

Tożsamość

Kim jestem, czego potrzebuję, co jest dla mnie ważne

Kierunek i sens

Poszukiwanie własnej drogi, celu i znaczenia

Ważne decyzje i zmiany

Momenty przełomowe, nowe etapy życia, wybory

Przekonania i schematy

Rozpoznawanie utrwalonych sposobów myślenia i działania

Relacja ze sobą

Samoakceptacja, zaufanie do siebie, kontakt z własnymi potrzebami

Zasoby i potencjał

Odkrywanie mocnych stron, możliwości i tego, co już w sobie mamy

Rozwój duchowy

Świadomość, wartości, wewnętrzna spójność i poszukiwanie głębszego sensu

FAQ

Dowiedz się więcej

A jeśli masz pytanie, napisz do mnie — chętnie odpowiem.

NAPISZ DO MNIE →

„Wewnętrzne dziecko” to określenie używane w pracy nad rozwojem osobistym do opisywania emocjonalnych doświadczeń, potrzeb i sposobów reagowania, które ukształtowały się w dzieciństwie i mogą nadal wpływać na dorosłe życie. Jest to sposób symbolicznego przyglądania się własnej historii i jej wpływowi na obecne funkcjonowanie.

Doświadczenia z dzieciństwa mogą wpływać na sposób, w jaki postrzegamy siebie, budujemy relacje, reagujemy na krytykę, bliskość czy odrzucenie oraz czego oczekujemy od innych. Praca z „wewnętrznym dzieckiem” może pomóc zauważyć takie utrwalone sposoby reagowania i lepiej zrozumieć ich źródła.

Praca z wewnętrznym dzieckiem może obejmować przyglądanie się doświadczeniom z dzieciństwa, związanym z nimi emocjom, potrzebom oraz przekonaniom na temat siebie i innych. Wykorzystuje się między innymi refleksję, pracę z wyobraźnią i dialog z własnymi emocjonalnymi doświadczeniami. Ważnym elementem jest rozwijanie większej świadomości i bardziej wspierającego stosunku do siebie.

Zakres pracy z wewnętrznym dzieckiem zależy od indywidualnej sytuacji i gotowości danej osoby. Nie chodzi o zmuszanie się do przeżywania trudnych wydarzeń, ale o bezpieczne przyglądanie się temu, co nadal może mieć znaczenie dla obecnego życia.

Praca z wewnętrznym dzieckiem może pomóc lepiej rozumieć własne reakcje emocjonalne i potrzeby, które ujawniają się w relacjach. Dzięki temu można łatwiej zauważyć, kiedy obecna sytuacja uruchamia wcześniejsze doświadczenia i automatyczne sposoby reagowania. Taka świadomość może być punktem wyjścia do bardziej świadomych wyborów w relacjach.

Samo pojęcie „wewnętrznego dziecka” nie oznacza odrębnej formy psychoterapii. Może być wykorzystywane jako sposób pracy nad emocjami, doświadczeniami i rozwojem osobistym, a także jako element niektórych procesów psychoterapeutycznych. O tym, jaka forma pracy jest odpowiednia, decyduje jej cel oraz indywidualna sytuacja osoby korzystającej z pomocy.

Zacznijmy od rozmowy

Umów pierwsze spotkanie

Pierwszy krok w stronę świadomego rozwoju.

Każda zmiana zaczyna się od zatrzymania i przyjrzenia się temu, czego naprawdę potrzebujesz.