Skip to main content
Blog

Oddech w terapii.

oddech w terapii

Życie każdego z nas rozpoczyna się od oddechu, a kończy się, wraz  ostatnim wydechem.  Oddech wpływa na wszystkie funkcje zachodzące w naszym organizmie. Kontroluje ciało, a ciało kontroluje oddech i cały ten proces odbywa się poza naszą świadomością. Jest to bowiem  czynność całkowicie intuicyjna. Gdyż przebiega poza nasza świadomością i na szczęście nie musimy jej kontrolować aby żyć. Okazuje się jednak, że możemy wpływać na nasz oddech, a nawet wykorzystać go świadomie w procesie zmiany. Jak tego dokonać?

Czym jest dla nas oddech?

 

Zwykle  nie zastanawiamy się nad tym, w jaki sposób oddychanie wpływa na nasze codzienne funkcjonowanie. Tymczasem jak się okazuje, po wielu przeprowadzonych badaniach naukowych, prawidłowe techniki oddychania mają kluczowe znaczenie dla naszego samopoczucia, zdrowia i kondycji psychicznej. Co więcej, oddech jest jedyną funkcją naszego organizmu którą możemy świadomie kontrolować, jeśli tego chcemy i wpływać na nią.  Nie mamy bowiem wpływu na przykład na bicie naszego serca, trawienie czy wydalanie. A zatem,  z jednej strony mamy  możliwość świadomego wpływania na nasz oddech, a z drugiej strony poprzez oddech możemy wpływać na naszą kondycję fizyczną i psychiczną.

 

Oddech, źródło naszej energii ?

 

O wpływie oddechu na  nasze życie, filozofia Dalekiego Wschodu, wskazuje od setek lat. Według niej oddech traktowany jest jako skomplikowany proces energetyczny, a nie tylko jako reakcja chemiczna zachodząca w organizmie. Zgonie z tą filozofią, dzisiaj potwierdzoną badaniami naukowymi, energii czerpiemy nie z tego, co jemy.  Ale przede wszystkim z tego, co przyswajamy naszymi płucami i przez skórę. Układ oddechowy jest naszym pierwszym układem energetyczno-oczyszczającym.  Ponieważ ok. 70% energii życiowej czerpiemy z oddechu i jednocześnie ok. 70% toksyn usuwamy przez oddech. Dopiero pozostałą brakującą część energii dostarcza nam  układ pokarmowy, a  resztę niepotrzebnych substancji z organizmu usuwa układ wydalniczy. 

 

Oddech, a praktyki  duchowe. 

 

Wśród wielu różnych praktyk duchowych, praca z oddechem jest uważana  za potężną technikę osiągania doskonałości, pełni i harmonii. Dlatego  oddech jest mostem między światem umysłem a sferą duchową. Bowiem zawiera on w sobie wdech i wydech, czyli dwa przeciwstawne procesy.  Z tego powodu można by nawet  uznać, że oddech jest wewnętrznie sprzeczny bo wdech jest przeciwieństwem wydechu, a wydech – wdechu.  Zatem nawet w oddechu przejawia się dualność świata. Która zakłada współtworzenie wszechświata przez dwie przeciwstawne, ale dopełniające się siły.  Oddech staje się naszym nauczycielem, wskazującym na samą istotę życia i naturę rzeczywistości. 

 

Świadomy oddech.

 

Za podstawową praktykę duchową uważa się  świadome towarzyszenie własnemu oddechowi. Ma ona na celu zjednoczenie współistnienie, w którym ostatecznie to, co było dwoma, ( ja i oddech ) staje się jednym. Decyzja dotycząca uważności na oddech, wychodzi od oddzielonego „ja”, które  w akcie świadomego połączenia z tym, co naturalne, przezwycięża owe oddzielenie. Świadome oddychanie, to bycie blisko oddechu, bycie nim. Jest to proces, w którym bez przymusu i porzucając kontrolę identyfikujemy się z tym, co jest. W rezultacie staje się dla nas podstawą spokojnego umysłu.

Twój oddech jest drogą do świadomego życia. 

 

Oddech w trakcie  psychoterapii. 

 

Oddech odgrywa także bardzo istotną rolę w procesie psychoterapii  choć niekiedy niesłusznie jest pomijany. Terapie oddechowe zajmują  osobne miejsce w licznej grupie różnego rodzaju terapii. Z tego powodu powszechnie uważa się, że w trakcie innych terapii jak psychoterapia, hipnoza czy innych technik, praca z oddechem nie jest konieczna. I jest to bardzo duży błąd. Istnieje bowiem bardzo duża zależność pomiędzy oddechem a stanem naszej psychiki. Rytm  naszego oddechu zmienia się w zależności od tego, o czym myślimy i jakie emocje aktualnie przeżywamy.
Na przykład kiedy przeżywamy  silne emocje ( strach, złość )  następuje  automatyczne, niezależne od nas  spłycenie i przyspieszenie oddechu. Skutkiem tego wzrasta ciśnienia krwi, oraz pojawia się  nieświadome napięcie mięśni. Im częściej się stresujemy, tym oddech coraz częściej staje się nieregularny i niespokojny. Co oczywiście powoduje to zaburzenie funkcjonowania naszego organizmu. Dlatego w trakcie terapii niezależnie od stosowanej metody czy techniki, za wręcz koniczne należałby uznać zwrócenie uwagi na oddech. Czasami niezbędne może okazać się pogłębienie oddechu, zwłaszcza w celu „uwolnienia emocji”, a innym razem przywrócenie równowagi przy nadmiernej hiperwentylacji. 

 

Techniki oddechowe.

 

Medytacja oddechowa.

 

Jest podstawową  techniką stosowaną we wschodnich szkołach życia, i  polega na  koncentracji na oddechu. Jak wygląda ?  Na początek ważna jest pozycja naszego ciała. Przede wszystkim musi być dla nas wygodna. Możemy usiąść ze  skrzyżowanymi nogami lub po prostu w inny sposób.  Następnie rozluźniamy mięśnie, przymykamy oczy i skupiamy się na oddechu.  Jest to tzw. oddech brzuszny, który aktywuje oddychanie przeponowe. Następuje to  kiedy z każdym wdechem unosi się nasz brzuch, a nie klatka piersiowa. Powietrze wdychamy nosem, liczymy do pięciu i powoli wydychamy je ustami, rozluźniając przy tym barki, tułów oraz brzuch.
Główny cel medytacji oddechowej to :
Po pierwsze wykorzystanie całej objętości naszych płuc aby wdech był stosunkowo głęboki. Dotyczy to zwłaszcza dolnych płatów płuc, przepony. Z upływem lat,  a zwłaszcza w razie prowadzenia stresującego trybu życia, te obszary płuc są coraz słabiej wykorzystywane, co oczywiście negatywnie wpływa na cały nasz organizm.
Po drugie medytacja oddechowa służy również ” przekierowaniu naszych myśli z głowy do brzucha”. To bowiem tam według wschodniej filozofii znajduje się centrum energetyczne naszego życia, a nie w głowie.
Kierując świadomie oddech ku dołowi, powoli wyciszamy się i odzyskujemy równowagę w życiu codziennym.

Medytacja oddechu umożliwia  stopniowe wydłużanie, pogłębianie i spowalnianie oddechu. Skutkiem  czego jest odzyskanie wewnętrznej harmonii, wyciszenie i uspokojeniem myśli. Medytując, skupiamy się wyłącznie na chwili obecnej, zapominamy o problemach.  Dzięki czemu jesteśmy w stanie w pełni doświadczać życia. Uwalniając się od ciężaru codziennych obowiązków, kłopotów i trosk. 

 

 

Oddychanie przeponowe  metoda 3-3-6

 

Technika zalecana jest szczególnie dla  osób zestresowanych i zmagających się z nerwicą. Regularne jej stosowanie pomaga w wyciszeniu nadmiaru emocji, a także uspokojeniu umysłu. Na początek, przyjmujemy wygodną pozycję ciała, najlepiej siedzącą.  Następnie robimy  robimy głęboki wdech, tak aby uniósł się nasz brzuch i liczymy w myślach do trzech. Na kolejny  trzy sekundy zatrzymujemy oddech. A potem   robimy  długi, głęboki wydech, licząc w myślach do sześciu. Nasz brzuch wraca wówczas do normalnej pozycji.  Ćwiczenie należy  powtórzyć kilkakrotnie, aż do momentu poczucia odprężenia. Można wdechy robić nosem, a wydechy ustami. 

 

 

Ćwiczenia oddechowe uspokajające: metoda Buteyko

 

Prof. Konstantyn Pawłowicz Butejko/ Buteyko odkrył,  iż główną przyczyną wielu schorzeń jest nadmierne oddychanie, czyli hiperwentylacja. Zaobserwował on, że większość ludzi oddycha większa objętością  niż nakazują parametry fizjologiczne, czyli ponad 3-5 litrów na minutę. U niektórych osób zjawisko hiperwentylacji jest bardzo widoczne (przy braniu od 10-20 litrów powietrza na minutę), u innych może mieć charakter ukryty. Oddychają oni wówczas objętością od 5-10 litrów na minutę. W obu przypadkach hiperwentylacja może prowadzić do szeregu stanów chorobowych, tylko u osób z ukryta hiperwentylacją choroby rozwijają się powoli przez wiele lat.
Prawidłowa praca naszego organizmu opiera się między innymi na odpowiednim poziomie  CO2 w pęcherzykach płucnych. Poprzez nadmierne oddychanie, tracimy ten  gaz. Kiedy poziom dwutlenku węgla jest niski, poniżej normy  w organizmie zachodzi chemiczna reakcja tzw. efekt Bohra. Skutkiem której jest trudnione przenikanie tlenu z krwi do tkanek, co oczywiście skutkuje pogorszeniem stanu naszego zdrowia nie tylko fizycznego, ale także psychicznego. Dlatego terapia oddechowa ma na celu zmienić nawyk nadmiernego oddychania. Jest to zalecana metoda w stanach depresyjnych, atakach paniki, napięciach emocjonalnych, stresie. Głównym celem treningu jest zmniejszenie głębokości oddechu tak, by ograniczyć ilość wdychanego powietrza.  Następuje to przez świadome i celowe zredukowanie oddechu, aż do odczucia lekkiej potrzeby powietrza. Efektem działania ćwiczeń jest dostarczenie większej ilości dwutlenku węgla do krwi, co w konsekwencji spowalnia oddech i akcję serca, rozszerza naczynia krwionośne w mózgu i prowadzi do ogólnego odprężenia.

 

WIEDZA